Inicjatywa Boga (bóstwa). Biblia oraz księgi wyznaniowe innych religii utrzymują, że ż. jest wynikiem inicjatywy pochodzącej od samego Boga (bóstwa), który jest właścicielem i dawcą ż., dlatego nie można go sprowadzić tylko do poziomu biologicznego. Ż. stanowi przede wszystkim znak Bożego błogosławieństwa (por. Rz 1,28). Temat ten pojawił się bardzo wyraźnie również w kosmogoniach wedyjskich i hinduistycznych, w kosmogonii egipskiej i w mezopotamskim poemacie o stworzeniu Enuma elisz. Spotykamy się z nim także w bibl. opowiadaniu o stworzeniu, w teogonii gr. oraz w narodzinach świata wg islamu. Według dostępnych materiałów, w bardzo licznych mitach stworzenia, ż. nie pojawia się jako coś nowego, wcześniej nieistniejącego, ale raczej jako porządkowanie tego, co istniało już wcześniej, lecz istniało w sposób nieuporządkowany, nierozdzielony, chaotyczny. Zadanie Boga (bóstwa) stwarzającego polega właśnie na rozróżnianiu, rozdzielaniu i rozgraniczaniu materii ż. istniejącej już wcześniej. Działalność pozwala ż. na objawienie się w całej pełni, w całym swoim pięknie. Bóg (bóstwo) jest tym, który ustanawia prawa i nie zezwala na nawrót chaosu przez co funkcja utrzymywania porządku świata, zachowywania granic, które definiują każdą rzeczywistość, okazuje się równie ważna, a niekiedy nawet ważniejsza od funkcji stwórczej. Odtąd Bóg (bóstwo) nie tylko powołuje do ż., ale również niestrudzenie i nieprzerwanie podtrzymuje świat i człowieka przy ż., kieruje nim i doprowadza go do zaplanowanej pełni. Ż. nigdy nie pozostaje pod absolutną władzą człowieka. Nigdy nie jest ono do końca jego własnością, ponieważ człowiek nie może być właścicielem tego, co nie jest jego tworem, lecz co zostało mu dane, co wypożyczył. Przekonanie to jest żywe szczególnie w chrześc. Biblii, która uczy: "Jeżeli Pan domu nie zbuduje, na próżno się trudzą ci, którzy go wznoszą. Jeżeli Pan miasta nie ustrzeże, strażnik czuwa daremnie. Daremnym jest dla was wstawać przed świtem, wysiadywać do późna dla was, którzy jecie chleb zapracowany ciężko; tyle daje On i we śnie tym, których miłuje" (Ps 127,1-2). Biblia wyraża w sposób wyraźny pogląd, który na wiele różnych sposobów powraca także w tekstach innych kultur rel., że ż. jest darem Boga i przede wszystkim od jego woli zależy jego przeżywanie. Wynika z tego jasny wniosek, który podtrzymywany jest przez inne kultury rel., że ż. jest powołaniem i zarazem zadaniem, jest odpowiedzią na Boży dar, a zarazem zobowiązaniem do aktywności na wzór Boga, który je stworzył.
Lista hasel:
Sredniowiecze:
Okres nowozytni czesc:
Nasi przyjaciele oraz parnetrzy: detox -