Wśród renes. filozofów żyd. warto wymienić Eliasza del Medigo oraz Judę Abrawanela. Eliasz del Medigo (1460-97) pochodził z Krety i działał we Włoszech. Był zwolennikiem awerroizmu i przez jakiś czas wykładał filozofię w Padwie. Znał się blisko z G. Pico della Mirandolą, dla którego przetłumaczył pisma Ibn Ruszda z hebrajskiego na łacinę i na którego wywarł wpływ. Jego własne dzieło Bechinat ha-dat ['badania religii'], odwołujące się do pism Ibn Ruszda, dotyczy przede wszystkim relacji między filozofią a religią. Uważał, że masy mają obowiązek trzymać się ściśle zasad religii, podczas gdy filozofowie mają prawo te zasady interpretować. Dla filozofii naczelne znaczenie ma rozum, jednakże istnieją pewne fundamentalne zasady wiary, które należy przyjąć, a ich rozumowe interpretacje nie są dozwolone. Juda Abrawanel (ok. 1460-ok. 1523), poeta i myśliciel, syn Izaaka Judy Abrawanela, znany przede wszystkim jako Leone Ebreo, był jednym z ważniejszych filozofów renesansowych. Jego gł. dzieło to napisane po włosku Dialoghi d'amore, utrzymane w duchu neoplatońskim. Miłość jest dla Abrawanela zasadą i najwyższym celem świata. Wszechświat jest harmonijną jednością spajaną zasadą miłości. Miłość osiąga swoją najwyższą postać jako intelektualna miłość Boga: świat powstał z miłości i miłośnie dąży z powrotem do Boga. Dzieło Abrawanela było niezwykle popularne i wywarło wpływ m.in. na G. Bruno i B. Spinozę.
Lista hasel:
Sredniowiecze:
Okres nowozytni czesc:
Nasi przyjaciele oraz parnetrzy: gry online - przewoz osob